รู้สึกโดดเดี่ยว ไม่มีเรี่ยวแรง

รัก ซื่อสัตย์ หมั่นแคร์

แต่ทำไม ชั้นถึง .... เหมือนเป็นคนไร้ความหมาย

น้ำตาของชั้น ไหลออกมา ไม่รุจักหมด

เพราะความรุสึกของชั้น ยังค้างคา

วันนี้ชั้นหยุดร้องไห้ วันต่อไป น้ำตาชั้นก้อไหลอีก

ชั้นเกลียด ระยะทาง ชั้นเกลียด ความต่างของเวลา

มันทำให้ชั้น ไม่มีกำลังใจจะเดินต่อ

ไม่รุกี่ครั้งที่ชั้นกลั้นน้ำตา ฝืนยิ้ม แล้วก้อพูดว่า "ปล่อยมันเถอะ"

ไม่รุกี่ครั้งที่ชั้นร้องไห้คนเดียว ด้วยเหตุผลของ เราสองคน

ไม่รุกี่ครั้งที่ชั้นเหงา แต่ก้อต้องทน เพราะชั้นไม่มีทางได้เจอ

ระยะทางกับเวลา มันพราก ความสุขของชั้น

ตอนนี้ชั้นร้องไห้ ทำไมชั้นต้องเปนแบบนี้

ชั้นเหงา ชั้นแค่อยากอยู่กับคนรัก ทำไมชั้นถึงอยู่ไม่ได้

สวรรค์ จะแกล้งชั้นไปถึงไหน

เมื่อไร ชั้นถึงจะได้มีความสุข ไม่ทุกข์ทรมานอย่างนี้

เมื่อไร ชั้นจะได้เจอ .... หัวใจของชั้น

และเมื่อไร

ชั้นจะได้อยู่กับหัวใจของชั้น ... เนิ่นนาน ตราบที่ใจชั้น ... ต้องการ

สนใจคนรอบข้าง น้อยกว่า คนที่เรารัก

อะไรก็ได้ ดูหมด

มี TV. ก็เหมือนไม่มีฮะ เพราะผมไม่เคยดู

อ่านไรกะได้ฮ่ะ ที่มันเปงประวัติศาสตร์ ต้าช๊อบชอบ

[ของตกแต่งโดนๆคลิกเลย]